Gepubliceerd op 24 juli 2020

De ervaring van:

Jenneke Scholten Wijkverpleegkundige Sensire Stel een vraag

  Leestijd: 7 minuten

“Tijdens het beeldbellen zie ik dat mevrouw onder de blauwe plekken zit”

Deze casus is een mooi voorbeeld van hoe de zorg na de eerste coronacrisis is herijkt door wijkverpleegkundige Jenneke Scholten volgens de stappen die zijn beschreven in het artikel Organiseren van zorg in de wijk tijdens de verschillende fases van de coronapandemie

Jenneke Scholten, wijkverpleegkundige evalueert de afgelopen periode aan de hand van een specifieke casus: “We hebben met mevrouw (85) afgesproken dat we, vanwege het risico voor haar, niet komen douchen tijdens de coronapandemie. Mevrouw wil dat ook niet, ze is bang voor besmetting. We beeldbellen elke week even met haar om te horen hoe het gaat. Ze vindt het een rottijd, maar ze maakt er het beste van. Omdat ze niet naar de winkel durft, doen haar kinderen de boodschappen, die ze voor de deur afzetten. Mevrouw vindt het heel erg dat ze haar gehandicapte dochter niet kan zien en knuffelen. Ze skypen wel, maar toch maakt ze zich zorgen om haar. Ook mist ze haar overleden man erg. Als ik na een telefonische afspraak met haar beeldbel om de afgelopen periode door te spreken, zie ik een wilde bos zelf geknipt haar, een gezicht vol schrammen, een groot blauw oog en een nog blauwere linker bovenarm. Mevrouw was een paar dagen eerder gestruikeld over het opstapje naar haar balkon. ‘Het had niks met het douchen te maken’, vertelt ze, ‘ik bel altijd mijn dochter voordat ik onder de douche stap en ook als ik weer klaar ben. Ik leg mijn mobiele telefoon, die ik altijd en overal bij me heb, op de wasbak, zodat ik ook kan bellen als er wat misgaat. Zij heeft een sleutel en kan dan komen. Dat is nog nooit nodig geweest; ik red me goed. Het is wel een hele toer om in het bad te klimmen, maar ik kan me vasthouden aan de beugel en de wasbak.’ Dit onderwerp is al jaren een bespreekpunt tussen mevrouw en mij. Ik vind douchen in bad riskant en zij ziet op tegen een verbouwing. Mevrouw geeft aan de laatste tijd al vaker te zijn gevallen. In haar rechter bovenarm is zelfs een gescheurde pees geconstateerd waarvoor ze nu niet naar het ziekenhuis kan, maar die toch vanzelf al wat aan het herstellen is. Bij de laatste val is ze door twee van haar kinderen en haar kleindochter overeind geholpen. Het was fijn om ze weer even in het echt te zien, al heeft ze behoorlijk veel pijn en vindt ze het wel griezelig vanwege het besmettingsgevaar. Mevrouw loopt nu in huis met een rollator, die ze te leen heeft van een buurvrouw.”

Anamnese

Mevrouw (85) is sinds anderhalf jaar weduwe. Ze heeft de ziekte van Bechterew, ernstige artrose in haar knieën en schouders en obesitas. Voor de corona-uitbraak ging mevrouw heel vaak op pad: ze rijdt nog auto. Ze deed haar boodschappen, ging de stad in en elke week naar meerdere eetbijeenkomsten in verschillende wijkcentra. Daar genoot ze enorm van. Ook ging ze geregeld naar de bioscoop, concerten en naar het theater. Twee keer per week kwam de wijkverpleging om te helpen met douchen. De douche hangt boven het bad, wat het instappen lastig maakt. Mevrouw heeft een handy-leg voor haar steunkousen waar ze goed mee overweg kan. Ze heeft al zeven jaar een iPad en is daar heel handig mee.

Ze heeft vier kinderen van wie één met een verstandelijke beperking, die in een instelling woont. Deze dochter kwam tot voor kort vaak een weekend logeren. De andere kinderen en kleinkinderen wonen ook in de buurt en komen normaal gesproken vaak. Mevrouw woont in een appartement in een klein complex zonder lift, maar wel met een traplift. Ze heeft goed contact met de medebewoners.

Waar liggen voor de komende tijd de uitdagingen/problemen?

Mevrouw geeft aan dat, zolang er risico is en ze zich op deze manier kan redden, ze liever nog geen wijkverpleging wil. Ze merkt wel dat de artrose steeds erger wordt en vraagt zich af hoe lang ze dat nog volhoudt. We spreken af dat we dit samen regelmatig zullen bespreken. Als het weer veilig kan, wil ze ook weer hulp bij het douchen, met name om haar haren te wassen. Als ze er weer op uit kan gaan, wil ze er graag verzorgd uitzien. Mevrouw merkt dat ze steeds minder mobiel wordt, maar wil heel graag in haar huidige appartement blijven wonen. De stap zetten om haar huis te laten aanpassen, vindt ze nog lastig. Ze heeft veel behoefte aan gezelligheid en afleiding. Extra hulp van vrijwilligers vindt ze niet nodig. Ze zit geregeld met haar buren in het trappenhuis, ieder bij de eigen voordeur, koffie te drinken. Laatst hebben ze met z’n allen een wijntje gedronken in de tuin. Nu het mooier weer wordt zijn er weer meer mogelijkheden voor wat gezelligheid. Ook spreekt ze elke dag wel iemand via Skype en doet ze veel spelletjes op de iPad – alleen en met anderen. Mevrouw heeft de huishoudelijke hulp afgezegd en doet het letterlijk met veel pijn en moeite zelf. Ze vindt het een goed idee om buiten te gaan zitten bij mooi weer, zodat de hulp haar huis weer kan gaan doen.

Wat wil mevrouw behouden?

Mevrouw heeft haar buren beter leren kennen en meer leren waarderen. Dit contact wil ze graag behouden. Ze heeft ook gemerkt dat ze door de handy-leg en iPad in staat was om zich redelijk te redden en wil die zo lang mogelijk blijven gebruiken.

Hoe zit het met de mantelzorg?

Ze heeft veel contact gehad met kinderen en kleinkinderen. Bij de valpartijen waren ze er snel. Het wederzijdse gemis van haar gehandicapte dochter doet veel pijn. Mevrouw is niet in staat om er voor haar te zijn als mantelzorger.

Besluitvorming

Mevrouw vindt het beeldbelcontact met het team fijn en dit steunt haar om de huidige situatie zonder fysieke zorg nog even vol te houden. Ze is nog bang om ziek te worden en vindt dat een groter risico dan het valgevaar. Mevrouw vindt het niet erg dat ze er onverzorgd uitziet nu ze toch nergens komt. Als alles weer open is, wil ze wel weer graag één keer per week hulp bij douchen in bad en haren wassen. Na de coronacrisis, spreken we af, pakken we het gesprek met haar dochter erbij over aanpassingen in huis op. Desgewenst maak ik een afspraak voor haar voor vrijblijvend advies over het bad, de drempels en andere belemmeringen en mogelijkheden. We besluiten dat we voorlopig alleen nog zorg op afstand leveren en pas weer overgaan op fysiek contact als dit zonder risico kan.

Het herijken van de zorg is een continuproces

Deze casus laat zien dat de zorg nooit afgeschaald en weer opgeschaald kan worden tijdens corona, maar ook niet bij drukte vanwege vakantie. Dus niet douchen eraf en douchen erbij. Het herijken van de zorg is een continuproces, waarbij je altijd rekening houdt met de volledige context. De cliënt heeft de afgelopen periode van alles meegemaakt en is tot nieuwe inzichten en oplossingen gekomen. Start daarom altijd met evalueren, vul de anamnese opnieuw aan, kijk welke prioriteiten de cliënt nu heeft en onderzoek dan de mogelijkheden waarbij je rekening houdt met de grenzen en beperkingen van de zorgverlening. Er zijn altijd meerdere mogelijkheden waarvan je de gevolgen voor de cliënt in kaart brengt, zodat je samen met de cliënt beslist wat jullie gaan doen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.