Gepubliceerd op 31 maart 2020

De ervaring van:

Tanja de Vos Wijkverpleegkundige bij ZZG zorggroep Stel een vraag

  Leestijd: 4 minuten

“De cliënt blijft zelfstandig, maar op de achtergrond houden we een oogje in het zeil”

Het inzetten van domotica in de zorg zal steeds meer toenemen. Hoe slimmer de elektronische hulpmiddelen, hoe meer ze de cliënt én zorgverlener uit handen kunnen nemen en hoe langer de cliënt thuis kan blijven wonen. Een winwin-situatie voor alle partijen!

Tanja de Vos, wijkverpleegkundige ZZG zorggroep: Via de zorgtrajectbegeleider krijg ik een aanmelding voor een nieuwe zorgvraag. De zorgtrajectbegeleider is betrokken bij een casus, waarbij de familie vermoedt dat de cliënt dementie heeft. Na onderzoek blijkt dat mevrouw geen dementie heeft, maar geheugenproblemen als gevolg van een herseninfarct.

De kinderen van mevrouw maken zich grote zorgen om haar. Zij is pas sinds een paar maanden weduwe. Ze betwijfelen of hun moeder zich wel zelfstandig zal kunnen redden thuis. De echtgenoot deed en regelde veel en nu moet mevrouw dit zelf gaan doen. Mevrouw is in eerste instantie bij ons aangemeld voor ondersteuning bij de medicatie en wassen en aankleden. Ik heb contact opgenomen met de dochter om een afspraak te maken.

Intake

Ik bel aan en de dochter doet open. Mevrouw woont in vrijstaand huis en wat mij opvalt is dat het er nog goed verzorgd uitziet. Niet rommelig of overvol. Mevrouw zit in een luie stoel bij een raam en kijkt mij vriendelijk aan. Ik stel mijzelf voor en vertel aan haar en twee van haar kinderen die erbij zijn wat de reden van mijn bezoek is. Ik vraag aan mevrouw of zij mij wil vertellen wie zij is en wat er allemaal speelt in haar leven. Mevrouw staat direct op en zegt: “Wacht even“. Ze komt terug met een handgeschreven briefje en geeft dit aan mij. Ik vouw het open en zie een heel lijstje met ziektebeelden en aandoeningen die ze heeft gehad. Daarna staat beschreven wat mevrouw niet zelf kan. Ik kijk haar glimlachend aan en zeg: “U bent goed voorbereid”.

Samen bespreken wij wat wel goed gaat en waar zij hulp bij nodig heeft. Over het wassen is mevrouw heel direct en duidelijk: “Dit kan ik nog zelf en daar heb ik geen hulp bij nodig”. De kinderen beamen dit. Ook zegt mevrouw de medicatie zelf op tijd in te nemen. De kinderen vertellen mij dat ze aan hen heeft verteld dat ze het toch weleens vergeet.

Hulpmiddel

Ik leg uit dat we haar hierbij op verschillende manieren kunnen ondersteunen. De optie die voor mij nu het meeste naar voren komt is de Medido. Mevrouw is dan nog steeds zelfstandig in haar medicatie-inname, maar er is controle op de achtergrond. Vergeet mevrouw bijvoorbeeld een keer de medicatie te nemen, dan krijgt onze zorgcentrale vanuit de Medido een seintje en wordt het team gebeld. Ik vertel daarbij dat het team mevrouw de eerste twee weken zal begeleiden in het gebruik van de Medido. Voor mevrouw en de kinderen is het erg fijn om te horen dat er controle is op de achtergrond. Ik sluit het gesprek af met de belofte dat ik de volgende dag de benodigde formulieren zal brengen zodat ik de aanvraag voor de Medido snel kan verwerken.

Medido

De Medido is een elektronisch medicijnuitgifte apparaat, waar de medicijnrol (baxter) in wordt geplaatst. Op het tijdstip dat de cliënt medicijnen nodig heeft, geeft het apparaat een geluidsignaal. De cliënt drukt vervolgens op een knop waarna de medicatie wordt uitgegeven en geopend. Mocht de cliënt het medicatiezakje niet afscheuren van het apparaat, dan gaat er een melding naar de zorgcentrale. De zorgcentrale stelt het wijkteam dat aan deze cliënt verbonden is op de hoogte. Op deze manier kunnen ouderen langer zelfstandig thuis wonen, maar is er op de achtergrond toch de nodige ondersteuning.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.