Gepubliceerd op 22 april 2020

  Leestijd: 1 minuut

Organiseren van de individuele cliëntzorg tijdens corona

De coronacrisis heeft in korte tijd het dagelijks leven en werk van iedereen ingrijpend veranderd. Ook in de wijkverpleging worden we hier volop mee geconfronteerd. Elke dag weer staan we voor de uitdaging om de continuïteit en kwaliteit van de zorg aan onze cliënten te waarborgen binnen de beperkte mogelijkheden die er zijn. Wat vraagt dit van ons als wijkverpleegkundigen?

De continuïteit en kwaliteit van de zorg waarborgen gaat vaak onvermijdelijk gepaard met lastige beslissingen die een grote impact hebben op cliënten en hun naasten. Daarnaast zijn we drukdoende om de zorg voor cliënten met een COVID-19 besmetting te organiseren. In rap tempo moeten we aparte routes organiseren en ontwikkelen we nieuwe vormen van zorgverlening voor cliënten die niet thuis verzorgd kunnen worden. Maar bovenal worden we geconfronteerd met ernstig zieke mensen voor wie herstel soms geen perspectief meer is en met hun verontruste en verdrietige naasten.

Verantwoordelijkheid

De druk en drukte die we ervaren kunnen ertoe leiden dat we onze toevlucht zoeken in standaardzorgplannen, ons gaan beperken tot handelingen uitvoeren, al dan niet volgens instructies van een arts en summiere verslaglegging. Hoe begrijpelijk dit ook is gegeven de omstandigheden, het is onwenselijk en risicovol. Juist de grote individuele verschillen tussen cliënten met COVID-19 in ernst en complexiteit van het ziektebeeld, hun perspectief en context onderstrepen het belang dat we als wijkverpleegkundigen onze verantwoordelijkheden niet uit het oog mogen verliezen. We zijn en blijven verantwoordelijk voor het opstellen van een zorgplan op maat en voor kwalitatief goede en veilige zorgverlening.

Dat vraagt van ons als wijkverpleegkundigen:

  • Dat we het Kwaliteitskader, onze professionele standaarden en richtlijnen blijven volgen, waar aandacht voor advance care planning een nadrukkelijk onderdeel van is;
  • Dat we goed op de hoogte zijn van het COVID-19 ziektebeeld, de verschijnselen, mogelijke complicaties en de meest actuele richtlijnen waaronder die van het RIVM;
  • Dat we goed op de hoogte zijn van de mogelijkheden om de gezondheidsrisico’s te verkleinen op het gebied van gezondheidsmonitoring, eenzaamheid en beweging.
  • Dat we dit betrekken in alle stappen van het verpleegkundig proces, ons klinisch redeneren en onze besluitvorming;
  • Dat we blijven nadenken en kritisch reflecteren op ons eigen handelen en het handelen van andere betrokken zorgverleners;
  • Dat we een grote mate van betrokkenheid en alertheid tonen om vroegtijdig veranderingen in de situatie van de cliënt te kunnen signaleren;
  • Dat we aan de hand daarvan er steeds weer voor zorgen dat het zorgplan en de zorgverlening rechtdoen aan de cliënt en diens situatie.

Afschaling zorg

Daarnaast is veel zorg afgeschaald voor cliënten die geen corona gerelateerde klachten hebben. Dat doen we om deze cliënten zo min mogelijk aan contacten en daarmee besmettingsgevaar bloot te stellen. De keerzijde daarvan is dat een kwetsbare groep mensen meer gezondheidsrisico’s loopt door gebrek aan gezondheidsmonitoring, beweging en ontmoeting. We moeten goed beseffen dat afschaling geen doel op zich is, maar een middel om te zorgen dat onze cliënten zo lang mogelijk gezond blijven. Dat vraagt wel extra inspanning om de gezondheid te bewaken en te monitoren en om te zoeken naar passende mogelijkheden om de risico’s zoveel mogelijk te verkleinen.

Twee werelden

Beide ontwikkelingen vormen een enorm contrast. Er lijken twee werelden te zijn ontstaan. De wereld van zorg voor cliënten met COVID-19 waarin alle ondersteuning klaar staat zodat wij ons werk zo goed mogelijk kunnen doen. En de wereld van cliënten zonder coronaklachten. Hier speelt vaak meer angst en onzekerheid en wordt er juist minder ondersteuning ervaren om de zorg zo goed mogelijk te verlenen. Ook de werkdruk in beide werelden is heel verschillend. Het is hollen of stilstaan.

Wij denken dat we van beide werelden heel veel kunnen leren. Als we in staat zijn dat met elkaar te delen, is deze crisis toch nog ergens goed voor. Laten we met elkaar tonen dat we ook in deze barre tijd onze toegevoegde waarde in het leven van cliënten kunnen blijven waarmaken.

Meer over corona en wijkverpleging vind je hier:

Indiceren op afstand

De tweede coronagolf en de benodigde afspraken voor de wijkverpleging

De vier fases van de coronapandemie en de effecten op het team wijkverpleging

Wijkverpleging als samenwerkingspartner in de keten tijdens corona